Punkt Pobrań Krwi

Krew pobierana jest codziennie w godzinach od 8:00 do 10:00. Badania wykonywane są w laboratorium Synevo, a wyniki dostarczane w dniu następnym.

Pracownia RTG

Nowoczesny, bezpieczny aparat RTG służący do badań kostnych i tkanek miękkich (kości, klatka piersiowa, jama brzuszna).
Pracownia czynna codziennie od 8:00 do 20:00

Pracownia USG

Nowoczesny aparat USG Aloka 3500 do badań tkanek miękkich (narządy jamy brzusznej, tarczyca, sutek, jądra) – dr Barbara Długaszewska
Badania dopplerowskie (przepływy w naczyniach żylnych i tętniczych) – dr Jerzy Kulesza
ECHO serca – dr n. med. Anna Boruczkowska (specjalista chorób wewnętrznych, kardiolog)
USG ginekologiczne przezbrzuszne i dopochwowe – dr Piotr Nycz, dr Ewa Głyda, dr Ewa Wejman, dr Paweł Kopyra.

Badania dopplerowskie (Duplex-doppler)

Badanie USG duplex-doppler jest podstawowym badaniem nieinwazyjnym oceniającym przepływ krwi w naczyniach żylnych i tętniczych. Można w nim ocenić układ naczyniowy i precyzyjnie zlokalizować zmienione chorobowo żyły i tętnice.

Nie ma skutecznego leczenia chorób układu żylnego i tętniczego, zarówno metodami operacyjnymi, jak i nieoperacyjnymi, bez właściwej diagnostyki ultrasonograficznej.
Ultrasonografia dopplerowska z kolorowym kodowaniem przepływu jest również podstawową metodą diagnostyki zwężeń tętnic szyjnych i kończyn dolnych oraz tętniaków aorty brzusznej.

Badania USG duplex wykonywane jest na nowoczesnym aparacie ALOKA 3500, wyposażonym w kolorowe kodowanie przepływów oraz obrazowanie harmoniczne, umożliwiające uzyskanie wyraźnych obrazów nawet w trudnych warunkach.

Badanie dopplerowskie (Duplex-doppler) jest podstawowym badaniem diagnostycznym w chorobach żył. Pozwala na ocenę układu żylnego powierzchownego i głębokiego, stanu zastawek oraz drożności poszczególnych żył. Badanie wykonuje się w pozycji stojącej.

Wykrycie refluksu w żyle odpiszczelowej lub odstrzałkowej jest wskazaniem do leczenia zabiegowego.

Pracownia Endoskopowa

Dysponujemy najnowocześniejszym cyfrowym sprzętem firmy Olympus. Wykonujemy pełną diagnostykę przewodu pokarmowego oraz układu moczowego.

Jelito grube – rektoskopia, sigmoidoskopia, kolonoskopia
Żołądek – gastroskopia
Pęcherz moczowy – cystoskopia

Jednocześnie, na Sali Endoskopowej, wykonywane są zabiegi w ramach chirurgii jednego dnia.
Badania przewodu pokarmowego – dr Jolanta Fałdyga, dr Piotr Śliwiński, dr Jacek Waligóra, dr Piotr Dąbrowski, dr Paweł Gorlas Badania układu moczowego – dr Tomasz Piernik, dr Ryszard Szpera, dr Małgorzata Hojan-Osicka

BADANIA ENDOSKOPOWE

• Gastroskopia
• Kolonoskopia
• Rektoskopia
• Sigmoidoskopia
• Cystoskopia

GASTROSKOPIA

Polega na dokładnym oglądnięciu górnego odcinka przewodu pokarmowego, czyli przełyku, żołądka i dwunastnicy. Może być badaniem diagnostycznym, lub leczniczym, związanym, np. z tamowaniem krwawienia, usunięciem polipów lub ciała obcego, czy endoskopowym poszerzaniu powstałych zwężeń. W trakcie gastroskopii możliwe jest , w przypadku leczenia otyłości, założenie balona żołądkowego.
Przed rozpoczęciem badania gardło znieczula się lidokainą. Następnie, przez jamę ustną, wprowadza się gastroskop. Badanie jest bezpieczne, bezbolesne i trwa ok. 5-10 minut. Powikłania zdarzają się bardzo rzadko.
Gastroskopia, jako badanie inwazyjne, wymaga uzyskania pisemnej zgody pacjenta.
Gastroskopia jest badaniem bezpiecznym i dlatego może być wykonywana zarówno w warunkach szpitalnych, jak również ambulatoryjnych.
Dla zachowania pełnego bezpieczeństwa pacjenta ważne jest, aby wykonujący personel medyczny posiadał odpowiednie kwalifikacje i oraz, wysokiej jakości sprzęt. W naszej Klinice proponujemy Państwu specjalistów gastroenetrologów oraz chirurgów, którzy wykonują zarówno badania diagnostyczne jak i zabiegi endoskopowe na najwyższej jakości cyfrowym sprzęcie firmy Olympus. W przypadku wykrycia zmian naczyniowych dysponujemy koagulacją w osłonie argonu.
Preparaty histopatologiczne oceniane są przez prof. Jana Bręborowicza, co zapewnia najwyższy poziom diagnozy.

W gastroskopii, oprócz dokładnej oceny błony śluzowej górnego odcinka przewodu pokarmowego, możliwe jest pobranie materiału do badania histopatologicznego, cytologicznego, wykonanie posiewów oraz wykrycie, za pomocą testu urazowego, obecności bakterii Helicobacter pylori. Gastroskopia pozwala na prawidłowe postawienie diagnozy w przypadku:

• zapalenia bakteryjnego, wirusowego i grzybiczego;
• zmian wywołanych działaniem środków chemicznych: kwasów, zasad, żółci, oraz niektórych leków.
• łagodnych i złośliwych zmian nowotworowych;
• oceny stopnia zaawansowania zmian, np. żylaków przełyku, refluksowego zapalenia przełyku, wrzodów żołądka i dwunastnicy, czy też ustalenia źródła krwawień z górnego odcinka przewodu pokarmowego.

Wskazania do gastroskopii są bardzo szerokie. Główne wskazania do gastroskopii to:

• objawy dyspeptyczne (bóle brzucha, odbijania, wzdęcia, zgagi),
• podejrzenie choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy,
• podejrzenie choroby nowotworowej,
• trudności w połykaniu - dysfagia,
• podejrzenie lub obecność krwawienia z przewodu pokarmowego,
• podejrzenie uszkodzenia błony śluzowej górnego odcinka przewodu pokarmowego u chorych długotrwale stosujących niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ),
• jako badanie kontrolne u chorych ze zwiększonym ryzykiem rozwoju nowotworu (osoby z długoletnią chorobą refluksową przełyku, z przełykiem Barretta, z niedokrwistością złośliwą).

W dniu badania pacjent musi być na czczo. W przypadku wykonywania gastroskopii w godzinach popołudniowych pacjent musi pozostawać na czczo, przez co najmniej 6 godzin przed badaniem. U chorych z utrudnionym pasażem zalecany jest dłuższy okres bez posiłku.

Bezwzględnym przeciwwskazaniem do badania jest: świeży zawał serca, ostra niewydolność wieńcowa, niewydolność oddechowa i krążeniowa, ciężkie zaburzenia rytmu oraz obraz kliniczny "ostrego brzucha". Względne przeciwwskazania obejmują: brak współpracy chorego, tętniak aorty, niewyrównana koagulopatia i wczesny okres po operacji jamy brzusznej. Ciąża nie jest przeciwwskazaniem do wykonania gastroskopii, jednak decyzja, co do konieczności wykonania gastroskopii musi być bardzo przemyślana.

NOWOŚĆ!

GASTROSKOPIA BEZSTRESOWA – supercienkim gastroskopem przez nos lub jamę ustną

Gastroskopia nie jest badaniem przyjemnym, głównie poprzez wywoływanie odruchów wymiotnych w trakcie badania, poprzez drażnienie przez endoskop podstawy języka i tylnej ściany gardła. Znieczulenie gardła lignokainą jedynie łagodzi nieprzyjemne odczucia.

Poprawę komfortu badania przynosi znieczulenie ogólne, ale wiąże się zarówno z dodatkowym ryzykiem medycznym (niewielkim, powszechnie akceptowanym), jak i zwiększeniem kosztów badania.

Przełomem jest gastroskopia bezstresowa za pomocą ultracienkiego endoskopu, w którym mimo zmniejszenia średnicy uzyskuje się nadal doskonałej jakości, cyfrowy obraz. Badanie ultracienkim endoskopem można przeprowadzić zarówno w sposób tradycyjny przez usta jak również przez nos. Ultracienki gastroskop daje możliwość wprowadzenia endoskopu przez nos, przez co prawie całkowicie wyeliminowano odruchy wymiotne. Przebieg badania jest na tyle "bezstresowy", że umożliwia rozmowę z pacjentem w trakcie badania, co w trakcie badania przez jamę ustną jest niemożliwe. U osób ze skrzywioną przegrodą nosa lub zwężonym przewodem nosowym badanie przez nos jest niemożliwe do przeprowadzenia. Przynajmniej 1 przewód musi być nieprzewężony.

Osobom, u których badanie przeznosowe jest niemożliwe zalecamy badanie w znieczuleniu ogólnym ogólnym, lub wykonanie badania endoskopem ultracienkim wprowadzonym przez usta. To pośrednie rozwiązanie większość pacjentów sobie chwali, gdyż nieprzyjemne doznania w trakcie badania są znacząco mniej nasilone.

Gastroskopia bezstresowa

Innowacyjny aparat Olympus GIF-XP180N o średnicy 2-krotnie mniejszej od stosowanych dotychczas gastroskopów (5,5 mm).Wideo Gastroskop GIF-XP180N Innowacyjne rozwiązania w konstrukcji endoskopu:

• możliwość wykonania badania metodą przeznosową (gastroskopia „bezstresowa”)
• mimo małej średnicy możliwe jest pobieranie wycinków do badania histopatologicznego oraz na test Helicobacter pylori
• możliwość obrazowania w wąskim paśmie światła tzw. Funkcja NBI (Narrow Band Imaging)

Obrazowanie w wąskim paśmie światła pozwala na wczesne wykrywanie niewielkich zmian lub zmian słabo widocznych. Skutkuje wykryciem ewentualnych zmian np. nowotworu we wczesnym stadium, co znacznie polepsza rokowania dotyczące leczenia.

KOLONOSKOPIA

Jest to badanie jelita grubego poprzez giętki instrument w kształcie rury o grubości palca, czyli kolonoskop. Wprowadzony jest on przez odbyt i odbytnicę, a następnie wzdłuż całego jelita grubego. W określonych przypadkach kolonoskop może być także wprowadzony do końcowego odcinka jelita cienkiego. W przygotowaniu do kolonoskopii nie ma potrzeby stosowania szczególnej diety. W przeddzień badania można zjeść lekkie śniadanie i płynny obiad. Następnie należy wypić dużą objętość płynu zawierającego specjalne środki przeczyszczające. W ten sposób jelito grube zostanie prawidłowo oczyszczone, co umożliwi wykonanie pełnego i wiarygodnego badania (szczegóły w „przygotowaniu do badania”.
Lekarza należy poinformować o przyjmowanych lekach, które mogą wpłynąć na przygotowanie i przebieg badania. Dotyczy to niesteroidowych leków przeciwzapalnych, jak np. aspiryna, leków hamujacych krzepliwość krwi, insuliny oraz preparatów żelaza.
Kolonoskopia jest badaniem z reguły dobrze tolerowanym przez pacjentów i rzadko powoduje silne dolegliwości bólowe. W trakcie badania wprowadza się powietrze do światła przewodu pokarmowego, czenu może towarzyszyć uczucie rozpierania, wzdęcia oraz skurczów w jamie brzusznej.
Zalecane jest wykonywanie badania w znieczuleniu, w asyscie anestezjologa, lub przynajmniej po zastosowaniu leków rozkurczowych i przeciwbólowych.
W trakcie badania pacjent leży na boku podczas gdy lekarz powoli wprowadza kolonoskop do jelita grubego. Wyprowadzając aparat z jelita oceni on jego wygląd i stwierdzi ewentualne odchylenia od stanu prawidłowego. Badanie z reguły trwa od 15 do 60 minut. W niektórych przypadkach nie udaje się wprowadzić kolonoskopu do samego końca jelita grubego (tam, gdzie łączy się ono z jelitem cienkim). W takiej sytuacji lekarz może zlecić inne badania dodatkowe lub uznać, że wykonana niepełna kolonoskopia jest wystarczająca.
W przypadku stwierdzenia zmian w jelicie grubym należy pobrać próbki tkanki (wycinki) celem dalszej analizy histopatologicznej. Podczas poszukiwań źródła krwawienia z dolnego odcinka przewodu pokarmowego, można opanować krwawienie za wstrzyknięcia specjalnej substancji (skleroterapia), lub przez zastosowanie koagulacji w osłonie argonu.
W przypadku stwierdzenia obecności polipów jelita grubego, mogą one być usunięte pętlą diatermiczną, a następnie zbadane histopatologicznie.
Wynik samego badania jest dostepny od razu po jego zakończeniu, natomiast wynik badania histopatologicznego jest do odbioru po kilku dniach. W związku z zastosowaniem znieczulenia ogólnego, w dniu badania badanie nie powinno się prowadzić samochodu i obsługiwać maszyn w ruchu. Może odczuwać wzdęcia i skurczowe bóle brzucha na skutek obecności powietrza w jelicie, wprowadzonego w trakcie kolonoskopii. Po oddaniu gazów dolegliwości te szybko ustąpią. Posiłek można spozyć po badaniu, chyba że lekarz zaleci inaczej.
Kolonoskopia i polipektomia są z reguły bezpiecznymi procedurami medycznymi, pod warunkiem aby przeprowadzenia przez specjalnie wyszkolonych i doświadczonych lekarzy oraz przy użyciu profesjonalnego sprzetu. Możliwm powikłaniem jest przebicie lub rozdarcie ściany jelita grubego, które wymaga natychmiastowego leczenia operacyjnego. W przypadku pobierania wycinków lub polipektomii może dojść do krwawienia, które z reguły jest niewielkie i rzadko wymaga leczenia szpitalnego.
Powikłania kolonoskopii są bardzo rzadkie, lecz w momencie wystapienia silnych bólów brzucha, dreszczy, gorączki lub obfitych krwawień z odbytu należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem. Krwawienie może się pojawić nawet kilka dni po badaniu.

Rektoskopia

Jest to badanie, które pozwala na ocenę końcowego odcinka jelita (ok.15 do 20 cm). Polega na wprowadzeniu wziernika przez odbyt, i ocenie kanału odbytu, ściany jelita i ew. żylaków odbytu, czyli hemoroidów. W trakcie wprowadzania instrumentu wdmuchuje się do środka niewielką ilość powietrza, co może być przyczyną dolegliwości podobnych do parcia na stolec. Możliwe jest, przy stwierdzeniu zmian chorobowych, pobranie wycinków do badania histopatologicznego. Badanie trwa kilka do kilkunastu minut.. Przed badaniem instrument pokrywany jest środkiem znieczulającym miejscowo. Powikłania zdarzają się rzadko i najczęściej polegają na przejściowym krwawieniu związanym z pobraniem wycinków.
Przygotowanie do badania: - na dwa dni przed rektoskopią należy stosować dietę z dużą ilością płynów, około 3 litry na dobę, - w przeddzień badania wykonać dwukrotnie lewatywę z około 500 ml wody lub preparatem ENEMA dostępnym w aptekach, - w dniu badania wykonać lewatywę lub zastosować ENEMĘ. Jeżeli badanie odbywa się przed południem, to lewatywę wykonuje się rano, a jeżeli badanie jest po południu to lewatywę należy wykonać na 2-3 godziny przed badaniem, - nie zażywać środków przeczyszczających, gdyż utrudnia to badanie rektoskopowe.

Żylaki odbytu (hemoroidy) i ich leczenie

Jest to dolegliwość, na którą cierpi wiele osób dorosłych. Najczęstszymi objawami są: krwawienie, ból, wypadanie z odbytu i świąd. Nie są to jednak objawy typowe dla hemoroidów, tak że rozpoznanie można ustalić dopiero po wykluczeniu innych chorób (m. in. szczeliny odbytu, przetoki, ropnia lub nowotworu).
W wielu przypadkach żylaki nie powodują żadnych powikłań. Niekiedy mogą jednak być przyczyną stanów zapalnych z bólem i świądem odbytu. Często pierwszym objawem, jest krwawienie z odbytu. W przypadku krwawienia wskazana jest jak najszybsza diagnostyka przewodu pokarmowego, gdyż obecność żylaków odbytu nie wyklucza obecności nowotworów przewodu pokarmowego.

Leczenie żylaków odbytu zależy od stopnia ciężkości choroby.

• W początkowym stadium choroby leczenie rozpoczyna się zachowawczo (dieta bogatoresztkowa z dużą ilością płynów, kortykosterydy i leki znieczulające miejscowo)
• W bardziej zaawansowanym stadium (hemoroidy powiększają się, a następnie uwypuklają z odbytu przy oddawaniu stolca) stosuje się metody zabiegowe małoinwazyjne
• W stadium bardzo zaawansowanym (stopień III i IV) stosuje się leczenie chirurgiczne (wiążące się ze znacznie większym bólem i poważniejszymi powikłaniami niż leczenie małoinwazyjne)

Leczenie małoinwazyjne przez nas proponowane to:

• tzw. metoda Barrona, czyli ligacja opaskami gumowymi, które zakłada się w trakcie anoskopii przez aparat zasysający żylak i jednoczesne zsunięcie gumki na podstawę żylaka. W ciągu 2-3 tygodni doprowadza to do "zaschnięcia" żylaka.
• Leczenie laserowe (laserowa ablacja), polega na wprowadzeniu cienkiego światłowodu w obręb żylaka i poprzez działanie temperatury z lasera Biolitec doprowadza się do zniszczenia ścian poszerzonego guzka krwawniczego i jego zwłóknienia w ciągu kilku tygodni

Decyzja co do sposobu leczenia żylaków zapada po dokładnym zbadaniu (rektoskopii), następnie przedstawieniu wszystkich możliwych sposobów i ostatecznej wspólnej decyzji lekarza i pacjenta. Ze względu na bardzo intymy charakter schorzenia badanie i leczenie wykonywane jest w sposób delikatny i dyskretny.

Sigmoidoskopia

Polega na ocenie około 70 cm końcowego odcinka przewodu pokarmowego. Po wprowadzeniu przez odbyt specjalnego, giętkiego wziernika (sigmoidoskopu) dokonuje się oceny odbytu, odbytnicy, esicy i zstępnicy. Jest to ocena wygladu powierzchni błony śluzowej jelita grubego oraz w przypadku wykrycia zmian chorobowych pobranie wycinków śluzówki do badania histopatologicznego i wykonania zabiegów endoskopowych. Badanie można wykonać w znieczuleniu ogólnym w asyście anestezjologa.

Przygotowanie do badania – na 3 dni przed badaniem dieta lekkostrawna bez owoców, warzyw i ciemnego pieczywa. Na dzień przed badaniem wypić zawartość preparatu Fortrans – dostępny bez recepty (zawartość każdej saszetki rozpuszczamy w 1 litrze przegotowanej i ostudzonej wody następnie w ciągu 3-4 godzin należy wypić cały przygotowany roztwór). W godzinach wieczornych przed badaniem należy wykonać pierwszą wlewkę doodbytniczą – ENEMĘ (kupujemy w aptece bez recepty). Nie należy jeść kolacji, a w dniu badania pozostać na czczo. Ok. 2,5 godziny przed badaniem należy wykonać drugą wlewkę doodbytniczą – ENEMĘ. Po zakończeniu badania, dla uniknięcia dyskomfortu można zastosować Espumisan (3x2tabl.) lub No-Spa (3x1tabl.).

Cystoskopia

Polega na oglądaniu wnętrza pęcherza moczowego za pomocą wziernika zwanego cystoskopem. Cystoskop jest sztywną rurką z wyposażona w układ optyczny, w którym pole widzenia jest oświetlone przez źródło światła i świadłowody (zimne oświetlenie). Cystoskop wprowadzony jest przez cewkę moczową i oprócz oceny pęcherza moczowego można dokonać pobrania fragmentu tkanki (wycinka) do badania histopatologicznego.

Badanie to umożliwia uwidocznienie zmian zachodzących w pęcherzu moczowym i ujściach moczowodów i jest to niezwykle istotny element w rozpoznawaniu i różnicowaniu stanów zapalnych oraz guzów pęcherza moczowego. W przypadku podejrzenia guza pęcherza kluczowe jest pobranie wycinka do badania histopatologicznego. Przy pomocy cystoskopii można ocenić stopień zalegania moczu w pęcherzu (np. w przypadku przerostu gruczołu krokowego).

Wskazaniem do cystoskopii są:

• Guzy pęcherza moczowego.
• Gruźlica układu moczowego.
• Wady rozwojowe cewki i pęcherza moczowego.
• Kamica moczowa.
• Zapalenie pęcherza moczowego.
• Krwiomocz nieznanego pochodzenia.
• Ocena zespolenia moczowodowo-pęcherzowego nerki przeszczepionej.

Przed wykonaniem badania pacjent powinien oddać mocz w celu opróżnienia pęcherza. U osób u których istnieje zwiększone ryzyko rozwoju zakażenia dróg moczowych podaje się 1-2 dni przed cytoskopią zapobiegawczą dawkę antybiotyku. Badanie wykonuje się w znieczuleniu miejscowym. Wskazane jest również podanie środka uspokajającego.

Pacjent do badania układa się na specjalnym fotelu z nogami zgiętymi w biodrach i kolanach pod kątem 90 stopni. Nogi pozostają oparte na specjalnych podporach. Lekarz przeprowadzający badanie przemywa ujście cewki płynem odkażającym, a następnie nakłada pastę zawierającą środek miejscowo znieczulający. Po zlokalizowaniu wyjścia cewki, cytoskop jest wprowadzany delikatnymi ruchami do pęcherza moczowego.

NOWOŚCI !!!!

Dr Paweł Gorlas – leczenie żylaków odbytu nowoczesną metodą laserową – skutecznie, bezboleśnie, ambulatoryjnie, pod kontrolą USG -doppler.
Dr Marek Karczewski – laserowe operacje żylaków: małoinwazyjne, bezbolesne, pod kontrolą USG, gwarantujące szybki powrót do aktywności)
GASTROSKOPIA BEZSTRESOWA – najcieńszym gastroskopem na świecie

Bamberski Dwór © 2006 - mapa strony | kontakt Kreacja i realizacja: web.pl